Jürgen en Christel in search for...

Reisverhaal van de Pakistan - Indië trip december - januari 2002 - 2003

This page is powered by Blogger. Isn't yours?
zaterdag, november 30, 2002

Vrijdag op de luchthaven gaf al te kennen wat ons te wachten stond. De juffrouw achter de balie van SN Brussels wist niet wat ze met al onze ticketten moest aanvangen en op een bepaald ogenblik vroeg ze of we naar Zuid-Afrika gingen (zo kwam het althans op haar monitor). Gulf air was de goedkoopste maar blijkbaar niet de eenvoudigste optie om in Delhi te geraken. Wij zouden van Brussel naar London, vervolgens naar Muscat om dan naar Abu Dhabi te vliegen en van daaruit naar Delhi te vertrekken. Al bij al 18 uur vliegtuig in, vliegtuig uit. Toen ze bij de balie van SN voor een laatste keer de rugzakken controleerden dachten ze "tot volgende week" Dit zag er niet goed uit.
Op Heathrow toegekomen zijn we onmiddellijk naar de balie van Gulf air gegaan onze vluchten te laten wijzigen van uur. Toen men de ticketten gaf (Joker Leuven) hqd men gezegd dat de vluchtgegevens op de ticketten niet meer actueel waren en dat we we ofwel in Brussel ofwel in London moesten laten veranderen. Brussel was zonder succes, dus zou het Londen moeten zijn. De brave juffrouw achter de balie kon maar niet snappen waarom onze ticketten van Londen naar Abu Dhabi (tussenlanding)om vervolgens te eindigen in Muscat. Daar moesten we dan een aansluiting nemen TERUG naar Abu Dhabi om vervolgens door te vliegen naar Delhi. Ze heeft de ticketten dan maar gewijigd zodat we in Abu Dhabi van de "bus" gestapt zijn om daar de eerst volgende vlucht naar Delhi te nemen. En onze bagage...??
De vlucht van Abu Dhabi (zand, zand en nog eens zand onder ons) was de vlucht van de gastarbeiders (in de golfstaten) die terug naar huis vlogen. Een ongelofelijke ongeorganiseerde bende die per persoon zeker 20 kg handbagage bijhad. Er waren er zelfs twee die 5 liter flessen water op het vliegtuig hadden. Als je 4 jaar in de woestijn gezeten hebt ga je waarschijnlijk nooit meer zonder op stap. Af en toe hebben we hier en daar wat geslapen maar nooit nergens echt lang of vast. Gevolg is dat de spijsvertering nogal wibbelt. Toen het vliegtuig enkele kilometers van Delhi verwijderd was vertelde de kapitein dat officieel de zon reeds onder was in Delhi maar dat wij hem in het vliegtuig nog konden zien omdat we hoger zaten. "Maar officieel was hij/zij onder". Dit was het signaal voor de meeste Moslims aan boord van de vlucht (einde van de Ramadam is in zicht) om naar de keuken te stormen en deze leeg te plunderen. Toen het vliegtuig al aan het landen was waren er enkelen die nog steeds aan het eten waren. Toen het vliegtuig de tarmac raakte stonden de meesten al aan de deur te wachten tot deze openging. Het leven van een stewardess....
De opluchting was groot toen onze rugzakken zij aan zij uit op de band kwamen. Op de weg naar een hotelleke nog de standaard toeristenval gehad : taxi voert argeloze toeristen van de luchthaven naar de stad en vraagt of ze al een adres hebben voor overnachting. Argeloze toerist antwoord dat hij een adres heeft. Vervolgens zegt de taxichauffeur dat het Trade Fair was in Delhi en dat er waarschijnlijk veel kamers bezet zijn. Bij argeloze toerist gaat een belleke branden. Vervolgens rijd de taxi chauffeur naar ergens - waar we niet moesten zijn - en zegt dat hij de weg kwijt is maar dat hij het ergens gaat vragen (hij kent de naam van ons hotel niet). De taxichauffeur vraagt aan de argeloze toerist of hij wil meekomen in een toeristenbureau om de weg te zoeken. Zodra daar aangekomen zegt de man achter de balie dat het Trade Fair is in Delhi en dat waarschijnlijk alle kamers zijn volgeboekt. Argeloze toerist zegt vervolgens 'ezeg jongens, met wiens kloten zijn jullie hier aan het rammelem' waarbij men vervolgens de weg verder zet en ons quasi afzet voor het hotel dat we voor ogen hadden. Net zoals vorig jaar zit het vol met Israelis en vormt het een gedroomd doelwit voor Osama.
Morgen treinticketten gaan zoeken en hopelijk morgen avond de nachttrein naar Amritsar. Doei
donderdag, november 28, 2002

18.30 de deuren van KBC dicht (voor 2002 alvast) met eigenlijk een beetje pijn in het hart (omwille van het afscheid van Filip en Yves)
21.00 uur : nog een friet met stoofvlees van Ma Ravels
21.30 - 23.30 : rugzakken pakken. Al bij al valt het nog mee. Christel heeft 12 kg en ik heb er 15. Eigenlijk 3 te veel maar er zitten wel wat spulletjes in die ginds in de vuilbak zullen verdwijnen. In Lahore is het momenteel +28° en in Gilgit iets onder nul met kans op sneeuw. Waarschijnlijk zal het wel al onder nul zijn als we arriveren volgende week donderdag. Op twee uur tijd alles gepakt is een nieuw record. De ervaring komt blijkbaar met de jaren (in alles).

24.00 - 02.00 : nog een aantal administratieve taken geregeld en de reisschema's nog eens aangepast naar de laatste info. Volgens de Pakistaanse Meteo zal het vanaf volgende week beginnen sneeuwen in de Karakoam waardoor de kans verkleint dat de vluchten zullen doorgaan. Hopen maar dat dit alles goed komt.

02.30 : in bed. Tijd om er een streep onder te trekken.

maandag, november 25, 2002

Het begint op te korten vandaag nog wat boodschappen gedaan zoals apotheker, filmroletjes, kippeneten, want die blijven hier;
Seffens gaan werken nog vier dagen . Giseren hebben we zo goed als zeker onze globale planning voor deze six weeks rond gekregen en dat is al een opluchting. Nu nog hopen dat het ginder ook vlotjes zal verlopen.
zaterdag, november 23, 2002

het is zaterdagavond en zijn voor de laatste keer gaan eten met ons ma en onze pa. Nu effekes ne snelcursus hotmailen aan ons moeder en weg zijn wij: daaaaag.

Efkes zien of Kristof zijn nieuwe template werkt. Het zou moeten mogelijk zijn om comments toe te voegen door de thuiswereld.
Nog 6 dagen voorbereiding en morgen wordt cruciaal : een ganse dag om alles nog eens op een rij te zetten en te controleren. Hoe langer men reist, hoe minder men nodig heeft (vliegticketten, rugzak, VISA & dollars) is alvast een geruststelling. Filmrolletjes (42 !) gaan we nog proberen te kopen via Fuji Belgium en desnoods kennen we in Delhi ook nog een adres van een winkeltje dat Fuji Velvia's verkoopt...
zondag, november 17, 2002

Nog 11 dagen voorbereiding en de reisweg is weerom omgekeerd: als alles blijft zoals het nu is, zal het eerst Pakistan zijn (als George zich koest houdt tenminste), Rajasthan en vervolgens Zuid India (vertrekken in Cochin en zo naar Bangalore ipv omgekeerd). To be...