Jürgen en Christel in search for...

Reisverhaal van de Pakistan - Indië trip december - januari 2002 - 2003

This page is powered by Blogger. Isn't yours?
vrijdag, september 19, 2003

Time is really ticking...

19.30 thuis en 21.15 alles gepakt. En elk jaar opnieuw dat gevoel van "ik heb weer minder bij dan vorig jaar". Dit laatste is natuurlijk relatief. De 2 rugzakken zijn minder zwaar dan vorig jaar maar het zware materiaal (eten, tent, wandel picktetten,...) zit in een derde zak. Als men alles zou optellen komt men waarschijnlijk dicht in de buurt van de 40kg. Nu maar hopen dat ze morgen geen problemen maken op de luchthaven. Eerste keer via CDG. 'k ben benieuwd ?

Straks nog eens kijken wat het weer geeft maar waarschijnlijk zal het wel halfbewolkt zijn in Gilgit. Voor de mensen die zich afvragen waar we ergens uithangen, moeten via www.google.be maar eens zoeken (op afbeeldingen) naar "Gilgit", "Rakaposhi", "Diran", "nanga Parnat" "hunza". Als aflsluiter zijn er nog 3 dagen in Abu Dhabi (om bij te eten).

Toevallig gemerkt dat in het eten dat we van hier hebben meegebracht varkensvlees zit. Als we 's avonds met z'n allen voor de keronisestoof zitten, zal ik de porters (moslims) maar zeggen dat het Belgische kippen zijn (met de kans dat ze het gewoon niet durven opeten).

Morgen om 05.00 uit onze nest, 07.40 vertrek uit Brussel, om 10.00 ontbijt in Parijs en rond 12.00 de vlieger op naar de Emiraten....

Het zal er wat van afhangen de komende dagen hoeveel tijd er is om te posten. De enige mogelijkheid is misschien maandag bij Yacoob te mailen maar als Ifti snel wil vertrekken zal er weinig van in huis komen. In ieder geval aan alle thuisblijvers : Hasta La Vista (en hij stemde op de Democraten....)
dinsdag, september 16, 2003

Time is ticking.....
As usual is er bijna geen tijd meer om de reis voor te bereiden. 't zal maw veel a l' improvisé zijn. Geen nood. Het plan is simpel : Vliegtuig naar Abu Dhabi (7uur). Vier uur wachten tot de volgende vlucht en vervolgens naar Islamabad (3 uur). Daar toegekomen is het 05:30 (en zijn we dus een nacht kwijt). Vervolgens geld wisselen, een bus zoeken en naar boven, richting Gilgit. 16 uur op de bus moet voldoende zijn om het tekort aan slaap van de voorbije weken in te halen. Vandaag is er in Nepal een bus naar beneden getuimeld. Balans ? 46 doden. De slaap zou dus wel eens lang kunnen duren.

Eens in Gilgit aangekomen sluiten we ons aan bij de plaatselijke Taliban brigade. Vorig jaar vertelde men ons dat de laatste Taliban in 1995 verdwenen waren (opstand) maar waar moeten ze anders naartoe nu de Yanks in hun thuisland zitten ? Het infiltreren zal niet moeilijk zijn. Gewoon een kwestie van niet op te vallen.
Na een dag moeten we voldoende tips verzameld hebben om de jacht in te zetten. We geven onszelf 11 dagen en dan komen we terug (met of zonder hem).

Deze keer heb ik er goede hoop in dat het ons gaat lukken. Hij is gewaarschuwd want we hebben zijn email adres ingepikt. En een gewaarschuwd man weet wanneer zijn tijd gekomen is....
zondag, september 14, 2003

In search for Osama again.

Niet dat we het dit jaar nog van plan waren, maar wat doet een mens als hij merkt dat hij nog 3 weken vakantie staan heeft en de herfst langzaam aan het land binnenkomt. Op reis gaan natuurlijk...

Ifti heeft ons beloofd dat de Karakoam terug hersteld is van de recente "ongelukjes". Zaterdag as via Parijs naar Abu Dhabi om vervolgens door te vliegen naar Islamabad. Ook al was het ticket laat gekocht was het toch nog steeds een koopje. Blijkbaar is er nog steeds niemand die naar Pakistan wil. Wij wel dus. Na vorig jaar het landschap in de winter gezien te hebben, gaan we terug. Op zoek naar het laatste Shangri La...